Dat is het deel dat de meeste distributeurs verkeerd zullen lezen. Op IFA 2026 tekende het bedrijf acht Duitse dealergroepen – Emil Frey, LUEG (de allereerste Duitse dealer van Mercedes), waaronder Penske-Jacobs – voor een lancering in 2027 die in Duitsland begint met de SU7 sedan en de YU7 SUV. Op papier ziet het eruit als "een ander Chinees EV-merk dat schapruimte boekt."
Dat is niet zo. Xiaomi's SU7 is al de best verkochte sedan boven de ¥ 200.000 in China, en de YU7 heeft in 18 uur 240.000 vergrendelde bestellingen binnengehaald. Dit is een premium ecosysteemspel – het ‘Human x Car x Home’-praatje dat de auto koppelt aan een telefoon en een slim huis – en geen prijzenoorlog. De dealers die hebben getekend, wedden niet op goedkoop. Ze wedden op een merk met meer dan 90% bekendheid in Europa en een R&D-centrum in München dat al twee jaar bestaat.
Het EU-tarief van 45% helpt Xiaomi hier eigenlijk mee. Het dwingt lokaal denken af, en Xiaomi is vanaf dag één aan het lokaliseren: ingenieurs uit München, eeuwenoude dealernetwerken, service vóór volume. De merken die door het tarief werden getroffen, waren degenen die blindelings containers verscheepten. Xiaomi bouwt eerst de showroom.
Dus hier is de populaire aanpak voor elke importeur die dit kwartaal Chinese EV-merken screent: stop met het rangschikken van ze op hoe goedkoop ze zijn. De volgende die in Europa zal landen, zal concurreren op ecosysteem- en retailervaring, niet op een lagere sticker. Screen op servicediepte en merkwaarde, anders zwaai je degene weg die daadwerkelijk toewijzing vergt – en tegen de tijd dat je het wilt, is het bouwplan vol.
Als een technologiemerk de oudere OEM's op ecosysteemgebied verslaat, maar geen servicegeschiedenis in uw markt heeft, welk merk steunt u dan?